25 maart 2009

Sterfbed-ervaring

Categorie: Mooie berichten — Desiree @ 21:32

Hier wil ik graag nog een mooi moment beschrijven, toen mijn vader overleed.

Hij is in 2003 overleden na een lange tijd van ziek-zijn. Hij had COPD en had daarom al 2 jaar constant extra zuurstof nodig. Maar in die tijd deed hij toch nog zo veel mogelijk. Ik was heel trots op hem, toen hij vertelde, dat hij met biljarten nog een prijs had gewonnen!!

Maar hij kon steeds minder en ook onze bezoeken aan hem moesten steeds korter worden. We gingen dan vaak tussendoor boodschappen halen of een boswandeling maken, zodat hij even een poosje kon uitrusten. Op latere leeftijd zijn mijn ouders 1 1/2 uur rijden bij ons vandaan gaan wonen, waardoor we dus niet steeds “eventjes” langs konden komen. Mijn moeder overleed in 1997.

Toen het slecht ging met hem, toen waren we eigenlijk vooral blij voor hem, dat de lijdensweg dan ook voorbij zou zijn.

De laatste week is er steeds iemand bij hem gebleven, maar de laatste dag en nacht waren alle 5 dochters er. We zouden om de beurt gaan waken in groepjes van 2. De één kon op de bank liggen en de ander zat dan naast mijn vader op een stoel.

Op een gegeven moment merkten we, dat zijn ademhaling steeds minder werd. We mochten van de huisarts zelf voor hem zorgen en als hij pijn had, mochten we hem een morfine-injectie geven om de zoveel tijd.

Omdat we bijna allemaal in de zorg werken, was dat heel erg fijn, om in de laatste fase van je vaders leven, zelf voor hem te kunnen en mogen zorgen.

We hadden met de huisarts besproken, dat we hem ook zelf zouden wassen en aankleden, als het zover was.

s’ Nachts om een uur of 3 zagen we dat het echt heel snel bergafwaarts ging. Mijn zus op de bank ging heel snel de andere zussen boven wekken en ondertussen voelde ik, dat “ze” mijn vader kwamen halen…. Dat gevoel was zo sterk, dat ik mijn vader in mijn armen nam en hem een afscheidsknuffel gaf en hardop ook zei, “oh, ze komen je halen….” Daarna hoorde ik een suizend geluid en wist ik dat hij weg was….

Wat een bijzonder moment….

Daarna hebben we hem zelf verder verzorgt, wat we allemaal als heel positief ervaren hebben. Eén zus wilde niet helpen, omdat ze ook niet in de zorg werkt en dat vervelend vond. Zij is in een andere ruimte even iets anders gaan doen.

Daarna hebben we ook samen alles geregeld, wat ik ook echt ervaren heb, als een wens van mijn vader, die in vervulling is gegaan….

Toen ik een half jaar later mijn BDE in de Herberg kreeg en ging zoeken naar teksten over “de schaduwen des doods”, toen vond ik ook de tekst (in Psalm 39: 7)”Als een ademtocht suizen zij weg….

Dat raakte me toen heel erg; als de bliksem sloeg dat in bij mij…. Want zo had ik het letterlijk ervaren en dan lees je het in een bijbeltekst terug….

Ik heb deze periode van het overlijden van mijn vader als heel erg prettig ervaren en ik ben ook heel erg blij dat deze huisarts ons zo de ruimte heeft gegeven om dingen zelf te mogen regelen!

Zo heeft het ons allemaal geholpen om op een goede manier afscheid te kunnen nemen.

Ik bewaar goede herinneringen aan hem!

Geen reacties »

Nog geen reacties.

RSS-feed voor reacties op dit bericht. | TrackBack URI

Laat een reactie achter

XHTML (U kunt de volgende tags gebruiken):
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong> .

*