18 maart 2009

BDE op vakantie

Categorie: Andere BDEs — Desiree @ 21:20

Rond Augustus 2006 had ik een aantal “dromen”, zoals ik ze toen noemde, omdat ik toen nog niet doorhad, dat het om BDE’s ging. We waren in deze tijd op vakantie.

Ik schreef toen in mijn dagboek, dat ik veel leer in/tijdens mijn dromen. Ik kreeg in één zo’n “droom” meegedeeld, dat “wat ik zoek niet te vinden is in dit leven”…. Deze boodschap was voor mij moeilijk, maar het was wel goed om te weten, dat ik niet verder moet gaan op dit “dode spoor”.

Ik heb het ervaren als een terechtwijzing van Boven en het ging om een aspect uit mijn eerste BDE. De verbondenheid die ik wanhopig zocht bij andere mensen is hier op Aarde niet te vinden. Maar ik was wel dankbaar, dat mij dit meegedeeld werd!

Daarna kreeg ik een droom waarin ik door veel mensen afgewezen werd; er werden zelfs dingen negatief uitgelegd, terwijl ze zo echt niet waren. Ik voelde me daardoor heel erg alleen staan en vroeg me zelfs af, of het leven nog wel leuk is, als je intens met God wilt leven. Maar ik wist wel zeker, dat het de moeite waard was om de negatieve dingen van dit leven voor lief te nemen, omdat het leven hierna ECHT FIJN is en daar wil ik ABSOLUUT naartoe terug!

Toen las ik in een boek een stukje over de afschuwelijke behandeling van de slaven in Amerika, die overleefden door steeds te denken aan de toekomst straks bij Hem. Ze zongen daar liederen over en bleven op Hem vertrouwen….

Ik voelde me in die tijd verdrietig, eenzaam, afgesloten e.d. Maar kon ik ook accepteren, dat ook dit hoort bij mijn voorbereiding op het leven hierna? Toen las ik Psalm 119. Dat was een bemoediging! David zat ook diep in de problemen; afwijzing, beschuldiging, verbanning enz. maakten deel uit van zijn leven. Toch gelooft hij in God’s beloften, dat Hij hem weer vrij zal maken en dat hij weer blij zal kunnen zijn en getroost zal worden!

Die nacht had ik weer een BDE. Er was veel onrecht.

Onze dochter was een jaar of twee. Chris was buiten boven de ramen aan het zemen en ik was binnen met de bedden bezig. Onze dochter speelde buiten met lege flessen schampoo en badschuim en waar wij bezig waren, konden we haar goed zien en in de gaten houden. Dat was wel bijzonder, want normaal gesproken zou dat zo niet kunnen. Maar hier zag je door alles heen…

Toen kwamen er een paar moeders langs, die hun kinderen uit school gehaald hadden, maar de kinderen zelf zag ik niet… Ik kende die moeders goed; sommigen wáren vriendinnen/kennissen. Eén van hen pakte een fles shampoo mee! Ik kon vanuit de slaapkamer boven precies zien welke fles ze gepakt had; ook weer zo’n situatie waarin je helemaal kon inzoomen op wat je wilt zien; alsof je dan direct bent, waar je kijken wilt. Alsof je van de plek waar je bent, direct bent waar je op dat moment je aandacht op richt.

Ik sprak die moeder erop aan, dat je dat toch niet doet? Zomaar iets van een klein kind afpakken waar het mee zit te spelen?

Ze deed alsof ze dat niet gedaan had!

Een poosje later was ik een bovenbed van een stapelbed aan het opmaken toen die moeders aanbelden. Chris deed open en liet ze boven komen. Daar kwamen ze me hun excuses aanbieden voor het meenemen van de fles shampoo en een ander voor het geven van “ongevraagd advies”… En zo waren er nog een paar dingen!

Er was ook een stukje waarin 2 vriendinnen samen met een groep kinderen op school liepen. Ik voelde verdriet, omdat ik zelf niet in de gelegenheid was om ook zulke dingen te kunnen doen. Maar ik was heel erg blij voor hen, omdat ze na ook een moeilijk leven met veel problemen en zorgen nu elkaar hadden gevonden en nu dit werk konden doen. Ik wist precies wat ze allemaal hadden meegemaakt! En daarom was mijn blijdschap voor hen op dit moment ook heel echt en oprecht!

Toch ervoer ik hen op afstand, alsof er iets nog niet in orde was, maar ik wist niet wat.

Daarna kwam ik een oude bekende tegen. We raakten in gesprek en ik vroeg of we een ommetje konden lopen. Tijdens de wandeling vroeg ik hem, hoe hij de periode doorgekomen was, toen zijn zoon ernstig ziek was als heel kleine jongen.

Hij ontweek die vraag en hij raakte mij bewust kwijt tijdens de wandeling! Ik zag hem naar zijn huis lopen, waar hij aanbelde. Zijn vrouw deed open en hij vertelde haar, dat hij mij was kwijtgeraakt…. Ik kon alles gewoon zien en horen wat hij deed. Zijn vrouw keek erg verbaasd, want zij zag mij net aan komen lopen….

Daarna was ik samen met Chris op weg en kwamen we weer een andere bekende tegen. We stonden bij het stoplicht te wachten en maakten een praatje. Wij gingen taart halen, omdat er iets goeds was afgesloten. Het voelde voor mij, dat het contact met deze bekende hersteld was. Een contact wat ik zelf ook nooit had willen laten verwateren, maar wat wel gebeurd was.

Later dacht ik aan de tekst, dat God herstelt wat beschadigd is op Zijn tijd! Dat is wat ik hier heel sterk ervoer. Daarom voelt het voor mij, dat wraak nemen inderdaad niet goed is. “Mij komt de wraak toe” zegt God in de bijbel. Daar heb ik later ook over nagedacht, waarom dat zo zou kunnen zijn.

Ik denk nu, dat dat te maken heeft met het feit, dat je dan gericht bent op de “fouten” van de ander en dat je dan niet meer werkt aan je eigen dingen en niet meer met je eigen doel voor jouw leven aan de slag bent.

Het leven van een ander en de keuzes die de ander maakt, is niet in de eerste plaats jouw zaak. Wel als je zelf keuzes moet maken in hoe je zelf op dingen naar die persoon gaat reageren. Maar ook dan moet je vooral kijken wat je zelf kunt doen en niet voor de ander gaan invullen, wat hij/zij anders had moeten doen.

Toen we van vakantie weer thuis kwamen, las ik dat de oude bekende uit deze BDE uit de gemeente was gestapt waar hij werkte én dat zijn broer overleden was, twee dagen voordat ik deze BDE heb gehad! Die broer kende ik wel van heel lang geleden. Maar wel raar… ik had al in geen jááááren met hen te maken gehad… En dan zo’n ervaring….

In deze ervaring werden er een aantal relaties hersteld. Niet allemaal, maar er werd wel aan gewerkt naar mijn idee.

Ik heb de indruk, dat alle relaties uiteindelijk zullen herstellen. Er was op een bijzondere manier toch een “weten” van elkaars situatie. Dus er wordt je niets verteld over een persoon, maar ik wist wel van alles wat nodig was voor dat moment. Dat heb ik ook ervaren in mijn BDE uit de Herberg.

In mijn leven heb ik veel onrecht ervaren en dit is voor mij daarom een ervaring, die me veel genezing heeft gebracht. Het onrecht is op een bepaalde manier “OK” nu. Ik weet, dat eraan gewerkt wordt, ook vanuit mijzelf, en dat het allemaal goed zal komen. Dat geeft me rust en vrede.

Geen reacties »

Nog geen reacties.

RSS-feed voor reacties op dit bericht. | TrackBack URI

Laat een reactie achter

XHTML (U kunt de volgende tags gebruiken):
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong> .

*