17 maart 2009

Vikingschip

Categorie: Andere BDEs — Desiree @ 15:13

Oktober 2006

Met een christen-psycholoog ging ik in gebed “naar de tuin van mijn hart”.

Ik probeerde me de tuin voor te stellen en kreeg het volgende beeld;

Ik zag een 3-jarig meisje wat eerst aan de poort stond met een grote deurkruk.

Het was heel raar, want ik zag helemaal niets in die tuin; het was alleen maar zwart. Daarna zag ik mezelf als 3-jarige over het hek heen kijken met mijn armen onder mijn hoofd, maar ik zag alleen maar duisternis.

Toen herinnerde ik me een situatie uit mijn leven, dat mijn moeder met spoed naar het ziekenhuis moest, omdat de zwangerschap niet goed ging. Mijn zusje en ik bleven alleen op de camping achter… Ik voelde me verschrikkelijk alleen…

Ik weet ook nog, dat ik erg schrok toen ik zag, dat mijn moeder veel pijn had. Eigenlijk wilde ik heel hard huilen en zou ik het uit willen schreeuwen, maar er zat alweer een andere cliënt in de wachtkamer en daarom hield ik me in.

We baden verder.

Dat meisje, wat daar gelaten, moedeloos en verdrietig stond te kijken over die muur, terwijl ze alleen duisternis zag… dat raakte me heel diep.

Ook die grote deurkruk! Ik heb hem opengemaakt, maar het leek alsof ik alleen met die deurkruk in mijn handen bleef staan en ook alleen die zag.

We hebben toen gebeden of God duidelijk wilde maken, wat Hij hiermee wil zeggen…

‘s Avonds voor het slapen gaan, dacht ik hier weer over na en werd ik me bewust, dat het hek naar BINNEN toe open ging …. en ik realiseerde me, dat ikzelf al IN de tuin stond en dat waar ik keek dus BUITEN de tuin was en dáár was het duister….

Toen ik over het muurtje keek, keek ik dus buíten de tuin.

En ik stond te dicht bij het hek om de tuin achter me te kunnen zien!

Wat bijzonder….

Toen zag ik Jezus uitnodigend staan bij een vikingschip uit een museum in Oslo en daar stapte ik in.

We voeren op een ruwe zee en mij werd gezegd; “laat je maar meevoeren op de golven….

Je zult zien, dat er niets gebeurd… Het schip zal niet zinken!

Laat je maar meevoeren met je emoties…

Dit was een hele korte bde, maar ook hier was weer die intens LIEFDEVOLLE aandacht en warmte. Het volkomen worden geaccepteerd en vooral ook, dat er gezien wordt wie je werkelijk bent. Er wordt aangesloten bij waar je mee bezig bent en wat tot doel heeft om te kunnen herstellen. Voor mij sprak hier vooral TROOST me heel erg aan! Deze ervaring bevestigde weer, dat je echt alles in Gód’s Hand mag laten en dat er echt mag zijn! Heerlijk is dat! Maar het is ook moeilijk uit te leggen, wat ik werkelijk bedoel….

Toen het schip op die zee voer, was hij volkomen transparant! Dus je kon door het schip heen de zee zien, maar toch zag je ook het schip. Maar op het moment dat ik het schip transparant zag, zat ik er zelf niet meer in. Die had ik niet meer nodig, omdat je gewoon daar bent; zelf ook transparant bent.

Het verhaal over de tuin van mijn hart, heb ik hiervoor ook opgeschreven, omdat het lijkt, dat dat de basis is, voor de bde daarna. Ik heb het ervaren als dat Hij me iets mee wilde geven naar aanleiding van een moeilijk moment in mijn leven; de vraag of ik er mag zijn, ja of nee.

Geen reacties »

Nog geen reacties.

RSS-feed voor reacties op dit bericht. | TrackBack URI

Laat een reactie achter

XHTML (U kunt de volgende tags gebruiken):
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong> .

*