11 maart 2009

Afscheid nemen en loslaten

Categorie: Familie — Desiree @ 19:22

Als je weet, dat je afscheid moet gaan nemen van dit leven, is dat een hele moeilijke fase in je leven.

Kortgeleden hoorde ik een paar mensen die een BDE hebben meegemaakt daarover praten. Ze vroegen zich af, hoe dat voor BDE’rs zou zijn, omdat ze niet meer bang zijn voor de dood.

Ik heb naast mijn BDE’s ook meegemaakt, dat ik dacht, dat het leven voor mij voorbij was, dat ik in de terminale fase zat. Ik merkte toen, dat ik inderdaad totaal niet bang was voor de dood, maar dat het wel verschrikkelijk moeilijk is, om je man, kinderen, familie en vrienden los te moeten laten. Daar heb ik toch nog behoorlijk om moeten huilen.

Tijdens mijn BDE mocht ik kiezen van God, of ik Boven wilde blijven, of terugkomen hier op Aarde. Alhoewel ik de keuze bij Hem neergelegd heb, gaf ik wel mijn mening. Maar God liet me toen weten, dat Hij zelf voor mijn dierbaren zou zorgen. Hij liet me voelen, dat het hóógmoed is om te denken, dat het met mijn kinderen b.v. alleen maar goed kan gaan, als ík langer blijf leven…

Dat heeft mij wel met mijn beide benen op de grond gezet; want inderdaad, het geluk van mijn man en kinderen hangt niet van míj af.

Ik schrok er heel erg van, dat ik zo dacht.

Want ook in de BDE heb ik heel sterk ervaren, dat ALLES door Hem bedacht en geschapen is. Hij heeft ons allemaal apart gewild, bedoeld en een doel meegegeven. Dat is ieders eigen verantwoordelijkheid. Ik ben niet verantwoordelijk voor het heil van de ander, omdat ieder mens iets anders te leren heeft.

Ik bedoel daarmee niet te zeggen, dat God wil dat we zullen lijden en dat we daarom nare dingen meemaken, maar dat God wel alles kan laten meewerken ten goede; voor ieders persoonlijke plan voor zijn of haar leven. (Benut lijden wel als middel om te kunnen groeien!)

Volgens mij bedoelt God daarom ook, dat wij allemaal mogen doen wat op ons pad komt en daarmee kunnen we elkaar natuurlijk ook helpen. Dát is dus wel onze eigen verantwoordelijkheid. (elkaar dienen; daar maak ik nog een keer een apart verhaal over)

Dus God heeft volgens mij niet bedoeld, dat ik de verantwoordelijkheid neem voor het leven van iemand anders. Maar je mag dus wel de ander helpen en er voor hem of haar zijn, als God je mensen op je pad brengt. Dat is het stuk, waarvoor jij wel naar God toe verantwoording moet afleggen, als je dat niet doet.

Daarmee is het voor mij toch makkelijker geworden; ik weet nu zeker, dat God voor mijn dierbaren zorgt; dat doet Hij ook nu al!! Dus waar maak ik me dan nog druk over?

Ik denk, dat God vooral wil, dat we met ons eigen leven en vooral onze eigen relatie met Hem dingen doorleven en groeien dichter naar HEM toe!

Als ik dingen niet begrijp, dan word ik niet meer boos op Hem, maar dan vraag ik oprecht, wat Hij mij daarin leren wil, zodat ik meer van Zijn LIEFDE kan leren begrijpen.

En dan valt mij iedere keer weer op, dat er zoveel dingen zijn, die totaal andersom zijn, dan hoe wij dingen denken of geleerd hebben.

Dan groeit het besef, dat GOD LIEFDE IS iedere keer meer….

LIEFDE

RUIM EN VRIJ

KEERT HET TIJ !

Geen reacties »

Nog geen reacties.

RSS-feed voor reacties op dit bericht. | TrackBack URI

Laat een reactie achter

XHTML (U kunt de volgende tags gebruiken):
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong> .

*