4 maart 2009

Eenzaamheid

Categorie: Emoties — Desiree @ 23:25

Hier wil ik wat gedachten plaatsen, die ik soms ervaar, als ik me eenzaam voel.

Het zijn geen fijne dingen misschien, maar wel heel herkenbaar voor meer mensen, die een BDE hebben gehad.

Het zijn gevoelens die niet je leven overheersen, zodat je ook niet kunt zeggen, dat je b.v. depressief bent, want dat ben je echt niet. Maar er zijn wel steeds terugkerende momenten, waarin je je zó eenzaam voelt.

Ook de achtergrond erom heen kan verschillend zijn.

In een moeilijke tijd schreef ik in mijn dagboek;

De afwijzing; er niet mogen zijn zoals je werkelijk bent. Ik knok me naar om overeind te blijven, maar ik ben een zielig hoopje, dat niet weet wie ze is, niet weet in welke wereld ik ben terecht gekomen en ik voel me hier beslist niet thuis. Overal moet je strijden om jezelf te mogen zijn en als je dat doet, dan wordt je weer afgewezen. De enige die me accepteert en waar ik door al het verdriet en de intense pijn, ook niet veel meer van voel, is God. Bij Hem wil ik schuilen, maar het is zó moeilijk. Bij God heb ik me zo helemaal veilig gevoeld en ik heb er heel veel verdriet van, dat dat hier niet meer zo is. Ik heb nog geen vertrouwen in andere mensen en ik moet leren om dwars door alle goede en slechte reacties toch mezelf te durven leren zijn.

Doordat je na een BDE zo verandert, heb je ook behoefte aan andere relaties; niet dat de bestaande niet goed zijn, maar je mist iets heel belangrijks, wat je in je BDE op een moment geschonken is en dat je zo wezenlijk heeft veranderd! Dat kun je de mensen om je heen ook niet kwalijk nemen, maar daardoor is er een behoefte ontstaan naar een zuiver contact en wat je ook intens eenzaam kan maken, zolang je in je bestaande relaties daarin nog niet voldoende hebt kunnen groeien, of wanneer je nog geen nieuwe vrienden hebt gevonden, die dit wel kennen.

En het verdriet over het gemis aan goede relaties, vriendschappen, zit heel diep. Ik heb me zo lang als ik herinneren kan, nog nooit écht geaccepteerd gevoeld door wie dan ook. De enige keer dat ik dat oprecht in de allerzuiverste vorm heb mogen ervaren was bij God! En hoe groot is dan het contrast met hoe wij hier als mensen met elkaar omgaan? Sindsdien zoek ik naar verbondenheid en lees ik erover. Dát is wat ik wil! Het “lege”, het “gat” wat ik van binnen voel, wil gevuld worden. Als mensen om je heen dit niet begrijpen, dan voelt het “gat” nog leger en gapender van binnen. Hierdoor neemt het verdriet, de leegte én de gevoelloosheid toe.”

Ik heb na ruim 5 jaar na mijn BDE een gebedsverhoring ontvangen! Een vriendin die ook een BDE heeft meegemaakt én we begrijpen elkaar zo ontzettend goed. We voelen elkaar aan en dat is een grote Zegen in ons beider leven…

Volgens mij is de enige manier om uit de eenzaamheid te komen, toch, ook al heb ik zelf ook erg gevochten tegen die gedachte, dat je zelf liefde geeft aan de mensen om je heen. Dat je steeds bemoedigend kunt zijn, omdat je weet, dat er Iemand is die van hen houd. God geeft mij en iedereen de mogelijkheid om iemand te zien zoals God hen ziet. En dan kijk je met hele andere ogen naar mensen. Dan kun je veel diepere dingen zien of voelen en kun je mensen raken in hun hart. Doordat je dat weer ziet, herinnert het je ook weer aan je ontmoeting boven in de hemel, aan de liefde die er daar was voor elkaar. En dat maakt ook mij weer blij.

Ook vind je uiteindelijk in je relaties ook weer mensen, die jou ook gaan bemoedigen en kun je juist door dus zelf het “goede voorbeeld” te geven, zich prettig bij jou gaan voelen en kunnen ook op die manier weer nieuwe goede relaties ontstaan.

In eerste instantie was God voor mij Degene waar ik mijn eenzaamheid mee deelde. En dat blijft nog steeds wel zo, maar nu heb ik meer mensen waar ik mijn eenzaamheid of andere dingen mee deel. Vaak zijn het dingen, waar ik vroeger nooit over gepraat zou hebben, omdat daar geen ruimte voor was, maar nu lukt me dat steeds beter. Ik ben ook veel minder afhankelijk geworden van wat anderen van mij vinden en daarnaast ontdek ik ook, dat juist doordat ik zelf open over dingen ben, anderen dat ook makkelijker kunnen. Daardoor krijg je ook vanzelf weer veel meer openheid in gesprekken en groeit ook daardoor steeds meer verbondenheid.

….en ik mag wonen in Uw huisgezin en ik zal nooit meer eenzaam zijn, want Vader, U bent altijd bij mij…..

Geen reacties »

Nog geen reacties.

RSS-feed voor reacties op dit bericht. | TrackBack URI

Laat een reactie achter

XHTML (U kunt de volgende tags gebruiken):
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong> .

*